Leżący podopieczny i mobilna żona – praca w opiece

Zapraszamy do zapoznania się z ofertą opieki w starszego małżeństwa, gdzie wsparcia wymaga tylko starszy pan. Jeśli seniorka prosi o jakąś pomoc, są to drobne czynności. Podopieczny jest osobą leżącą i wszystkie czynności wykonujemy w łóżku – nie ma transferu. Konieczna jest profilaktyka przeciwodleżynowa i rozdrabnianie posiłków.

Małżonkowie i ich rodzina

Opiekujemy się starszym małżeństwem, ale wsparcia wymaga tutaj tylko starszy pan. Jeśli seniorka prosi o jakąś pomoc, są to drobne czynności.

Małżonkowie to bardzo spokojne osoby. Są wręcz spolegliwi i bardzo wdzięczni za pomoc. Niczego nie kontrolują, nie rozkazują, nie narzucają swojej woli. Jeśli czegoś chcą, proszą o to lub rozmawiają na ten temat. Relacje tutaj są spokojne i przyjazne.

Starsi państwo mają jedną córkę oraz zamężną wnuczkę. Córka zagląda prawie codziennie, na krótko. Przywozi zakupy lub leki, które rozkłada raz na dwa tygodnie. Wnuczka i jej mąż przyjeżdżają razem lub osobno. Robią dziadkowi manicure i pedicure (opiekunka musi przypomnieć, z racji tego, że widzi codziennie w jakim stanie są paznokcie, ręce i stopy).

Warto także dodać, że wnuczka i jej mąż przychodzą do seniorów wspólnie ze swoim psem – owczarkiem australijskim. Zwierzak jest pokojowo nastawiony, ale ze względu na cechy charakterystyczne dla tej razy (pilnowanie i ochrona właścicieli, zaganianie) może początkowo szczekać na nową osobę. Po kilku wizytach przyzwyczaj się i problem znika.

Mobilna seniorka

Starsza pani ma 89 lat i jest normalnej budowy ciała – waży około 70 kg przy 160 cm wzrostu. Pomimo tego, że przeszła operację na kręgosłup i biodro, jest osobą mobilną. Po domu porusza się przy chodziku, schody pokonuje powoli, podpierając się kulą. Sama się myje i ubiera. Jeśli poprosi, opiekunka pomaga jej umyć plecy i głowę (w wannie jest krzesełko). Podopieczna dba o swój wygląd, ubiera się czysto i starannie, z dbałością o dobór kolorystyczny, ale też wygodnie – lubi luźna spodnie i bluzki lub koszulki. Kontroluje potrzeby fizjologiczne i samodzielnie korzysta z toalety.

Starsza pani dobrze widzi i słyszy, mówi z lekkim dialektem, ale zrozumiale. Ma jasny umysł. W ciągu dnia lubi oglądać telewizję (ma swój telewizor w salonie), zajmuje się także sprawami organizacyjnymi – zapisuje listę zakupów, rozmawia z opiekunką, ustalają, co ugotować na obiad na nadchodzące dni.

Dwa razy w tygodniu seniorka jest zabierana na rehabilitację i ćwiczenia. Samodzielnie schodzi wtedy po schodach (ostrożnie i powoli), a na dole opiekunka podstawia jej wózek inwalidzki i podwozi do samochodu. Tam starsza pani wstaje i sama wsiada.

Leżący podopieczny

Senior ma 92 lata, waży około 75 kg przy 167 cm wzrostu. Jest osobą leżącą. Po udarze cierpi na niedowład prawej strony ciała (ograniczone poruszanie ramienia, ręki i nogi). Przeszedł także operację resekcji (usunięcia) części jelita. Starszego pana nie trzeba transferować. Pielęgnacja, w tym mycie i zmiana pieluch, odbywa się w łóżku.

Podopieczny ma jasny umysł, dobrze słyszy i widzi. Mówi z lekkim dialektem i przez udar nie zawsze wyraźnie. Wystarczy go poprosić, aby powtórzy, wtedy stara się powiedzieć bardziej zrozumiale.

Większą część dnia starszy pan po prostu przesypia, jednym okiem ogląda telewizor w swojej sypialni.

Pielęgnacja podopiecznego

Jak już wspominaliśmy, starszy pan jest osobą leżącą. Na co dzień w ogóle nie opuszcza łóżka. Jest transferowany na fotel inwalidzki przez rodzinę (wnuczkę z mężem) i tylko na jakieś uroczystości rodzinne (urodziny lub inny jubileusz).

Codzienne mycie – rano i wieczorem – odbywa się w łóżku. Rano robi się to dokładnie, wieczorem wystarczy zmiana pieluszki i higiena intymna. Poza myciem ważne jest także osuszanie i kremowanie. Rano podopiecznemu trzeba zdjąć piżamę i założyć t-shirt. Wieczorem odwrotnie. Starszy pan nie przywiązuje wagi do ubrania, byle było wygodnie i adekwatnie do pogody.

Podopieczny nosi pieluchy. Wprawdzie co 3 dni woła, ze chce do toalety, ale mówimy, że powinien w pieluchę. Najlepiej go przewrócić na jego lewą stronę ciała, odkleić prawą stronę pieluchy, zabezpieczyć nogi i pośladki ręcznikami papierowymi/podkładem i pozwolić się mu wypróżnić. W tej pozycji plastry na odleżyny nie zabrudzą się, łatwiej jest też wtedy umyć podopiecznego.

Ze względu na pozycję leżącą absolutnie konieczna jest tutaj profilaktyka przeciwodleżynowa. Opiekunka zmienia pozycję leżenia starszego pana co 3-4 godziny. Na posiłki zostawia go w pozycji siedzącej, potem układa go raz na lewą, raz na prawą stronę. W nocy i w przerwie podopieczny sam z boku przekłada się na plecy – ale zawsze zostawiamy mu właśnie pod plecami dużą poduszkę, która odciąża nacisk na pupę. Ze względu na to, że starszy pan ma odleżyny na pięcie i kostce, pod stopami trzeba ułożyć zwinięte w rulony ręczniki.

Do kontroli odleżyn i zmiany opatrunków co drugi dzień przychodzą panie z służb medycznych.

Drobno i lekkostrawnie

Jeśli chodzi o seniorkę, to oczywiście z jedzeniem nie ma problemu, je samodzielnie i nie trzeba jej niczego rozdrabniać. Starsza pani lubi posiłki z kimś, a ponieważ jej mąż je w łóżku, spożywa posiłki wspólnie z opiekunką.

Starszy pan także je samodzielnie, lewą ręką, ale jedzenie trzeba odpowiednio przygotować. Musi być miękkie, łatwe do pogryzienia i przełknięcia. Zupy, potrawy jednogarnkowe czy sosy z mięsem miksujemy. Kotlety mielone wystarczy pokroić na mniejsze kawałki. Ziemniaki, ryż i drobny makaron (taki trochę większy od ryżu) – zjada bez problemu. Naleśniki kroimy, z kanapek odcinamy skórki i też kroimy.

Małżonkowie jedzą wszystko. Lubią proste, świeże potrawy. Więcej warzyw niż mięsa. Starszy pan jest na stoliczku w łóżku, do picia ma specjalny kubeczek z dziubkiem.

Zakupy robi tutaj i przywozi córka. Opiekunka może przygotować swoją listę – bez problemu dostanie to, co chce. Jeśli opiekunka chce zrobić zakupy samodzielnie, może w międzyczasie pójść do sklepu. Trzeba wtedy poprosić seniorkę o pieniądze lub wyłożyć i z paragonem poprosić o zwrot. Najbliżej domu jest Rewe (niecały kilometr, około 12 minut spaceru), dłużej idzie się do Aldi (około 30 minut – 2,5 km).

Miasteczko nad rzeką

Starsi państwo mieszkają w średniej wielkości miasteczku położonym nad rzeką Neckar, w powiecie Ludwigsburg (71638). Do Stuttgartu można stąd dojechać samochodem w pół godziny lub S-Bahn w 25 minut. Dworzec jest bardzo blisko – 6 minut piechotą.

Małżonkowie zajmują jednopiętrowy, jednorodzinny dom z lat 20-tych. Dom nie jest więc najmłodszy, jest też trochę zaniedbany (przetarte wykładziny, stare, ciężkie meble), ale czysty i uporządkowany. W piwnicy znajduje się pralka i suszarka oraz spiżarnia, na parterze jest sypialnia seniorów, salon, kuchnia i toaleta. Na pierwszy piętrze pokój opiekunki, pokój gościnny, toaleta dla opiekunki oraz wspólna łazienka (seniorki i opiekunki). Kuchnia jest dobrze wyposażona (kuchenka indukcyjna, piekarnik, mikrofalówka, ekspres do kawy, czajnik elektryczny), a dom otoczony ogrodem, którym zajmuje się córka starszych państwa.

Sprzątanie domu oczywiście należy do opiekunki, ale nikt się w to nie wtrąca. Można samodzielnie decydować co i kiedy trzeba zrobić.

Podczas pracy opiekunka ma do dyspozycji pokój na piętrze – duży i jasny, z dwoma nowymi oknami, łóżkiem, szafą, stołem i krzesłami. Toaleta do własnego użytku, łazienka wspólnie z seniorką.

Zapraszamy do aplikowania!

Naszą ofertę kierujemy przede wszystkim do doświadczonych opiekunek, szczególnie w zakresie opieki nad osobami leżącymi. Wymagana jest dobra znajomość języka niemieckiego, prawo jazdy nie jest potrzebne. Preferujemy osoby niepalące papierosów, ale ewentualnie można palić na zewnątrz.

Udostępnij Pobierz PDF