Teściowa, córka, zięć i kot – spokojna praca na Gewerbe

Zapraszamy do zapoznania się z trochę skomplikowaną ofertą na Gewerbe. Co ważne, skomplikowana nie jest tutaj praca (którą obecna opiekunka uważa za miłą i spokojną), ale struktura rodzinno-opiekuńcza, którą na wstępie spróbujemy wyjaśnić. Prosimy się nie zrażać, tylko przeczytać 😊.

Podopieczna, podopieczny i córko-żona

Poszukujemy opiekunki dla dwóch mobilnych osób – starszej pani (teściowej) i jej zięcia w wieku 69 lat. Wspólnie z nimi mieszka córka seniorki, będąca jednocześnie żoną zięcia (kobieta jest samodzielną i pracującą osobą), a także miły kot. Kot jest co prawda domownikiem, ale wychodzącym na zewnątrz i tam załatwiającym swoje potrzeby fizjologiczne. W domu nie ma kuwety, ani związanego z nią żwirku. Opiekunka podaje kotu jedzenie, razem z jedną tabletką, którą wrzuca do karmy.

Wsparciem dla opiekunki jest tutaj nie tylko córka seniorki, ale także pani do sprzątania, która zajmuje się kompleksowymi porządkami na drugim piętrze domu, czyli tam, gdzie mieszka zięć i córka. Opiekunka sprząta swoje pomieszczenia (parter) i pokoje starszej pani (pierwsze piętro), a także utrzymuje w czystości kuchnię na drugim piętrze, ponieważ tam przygotowuje się posiłki (kuchenka gazowa w kuchni seniorki jest odłączona). W tym samym domu (w oddzielnym mieszkaniu) rezyduje także wnuczka podopiecznej 😊.

Dodatkową pomocą są panie z Pflegdienst, które przychodzą z przygotowanymi lekami.

Choć wiemy, że całość brzmi dość skomplikowanie, zaznaczamy, że obecna opiekunka jest bardzo zadowolona z tego miejsca pracy – podopieczni są spokojni i mili, a cała rodzina bardzo wspierająca.

Seniorka i jej potrzeby

Starsza pani ma 90 lat i jej największym problemem jest po prostu wiek. Trochę szwankuje jej pamięć krótkotrwała, ale obecna opiekunka niemal tego nie dostrzega. Podopieczna dobrze słyszy i widzi, mówi wyraźnie, standardowym niemieckim. Pomimo problemów z pamięcią komunikacja nie jest utrudniona, seniorka wszystko rozumie. Podopieczna waży około 70 kg przy 147 cm wzrostu.

Jej relacje z opiekunką są bardzo dobre – starsza pani jest miła i spokojna, a także wdzięczna za pomoc. Cieszy się, że w domu jest ktoś z kim można porozmawiać. Poza rozmowami seniora lubi wspólne gry, a także oglądać telewizję. Na spacery nie wychodzi, ale chętnie przesiaduje w słońcu na tarasie.

Co poniedziałek, na kawę, przychodzą koleżanki starszej pani. Seniorki grają w gry i rozmawiają.

Starsza pani jest osoba mobilną. Wstaje i siada bez pomocy, porusza się bez żadnych podpórek. Myje się i ubiera samodzielnie, opiekunka pilnuje tylko, żeby był zapas czystych ubrań. Podopieczna ma częściową inkontynencję i nosi piluchomajtki. Grubsze potrzeby zawsze w toalecie, sama sobie radzi.

Zięć i jego potrzeby

Naszym drugim podopiecznym nie jest tutaj mąż (jak to zwykle bywa), ale zięć starszej pani. Mężczyzna ma „dopiero” 69 lat i jest sporą osobą – waży około 100 kg przy 180 cm wzrostu. Zmaga się z cukrzycą leczoną tabletkami, depresją i agorafobią. Jego dużym problemem jest także Normaldruckhydrozephalus, czyli choroba neurologiczna powodująca zwiększenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co z kolei prowadzi do objawów o charakterze demencyjnym (zaburzenia koncentracji i pamięci krótkotrwałej) oraz ruchowym (zaburzenia chodu, trudności z utrzymaniem równowagi). Mężczyzna dobrze widzi i słyszy, rozumie komunikaty, mówi wyraźnie, ale niewiele. Ze względu na depresję jest bardzo wycofaną osobą. Siedzi w siebie, słucha muzyki lub czyta. Nie jest w ogóle osobą absorbującą.

Podopieczny jest osobą mobilną. Wstaje i siada samodzielnie, porusza się czasem przy rolatorku czasem bez. W tym drugim przypadku trzeba na niego uważać, ze względu na wspomniane problemy z równowagą. Mężczyzna myje się i ubiera bez wsparcia, trzeba tylko pilnować, żeby zmienił pieluszkę i miał w szafie czystą odzież. Podobnie jak jego teściowa, zmaga się z inkontynencją, natomiast z większymi potrzebami nie ma trudności. Nosi pieluchy lub pieluchomajtki, na noc i na dzień.

Zwyczaje żywieniowe

Jak nietrudno się domyślić, oboje podopieczni jedzą samodzielnie. Pomimo cukrzycy u zięcia, nie ma tu jakiś specjalnych ograniczeń żywieniowych. Opiekunka gotuje co chce i jak chce, także polską kuchnię. Od czasu do czasu obiad dla mamy, męża i opiekunki gotuje córka starszej pani (sama jada na mieście).

Na zakupy opiekunka jeździ samochodem z córką starszej pani (raz w tygodniu). Spokojnie można wrzucać do koszyka co się chce, nie ma ograniczeń ilościowych ani jakościowych. Jeśli czegoś zabraknie, można napisać smsa do córki, kupi w drodze z pracy do domu. Sklepy są dość daleko, w odległości około 20-minutowej jazdy samochodem.

Co ważne, w tym domu obowiązują trochę inne niż zwykle godziny posiłków. Śniadania każdy z podopiecznych je u siebie (zięć trochę wcześniej, teściowa trochę później). Wspólna obiadokolacja jest dopiero po 18.00. Wcześniej jest jeszcze czas na kawę i ciasto.

Dom wielorodzinny

Nasi podopieczni mieszkają na obrzeżach Dortmundu (44265) – do centrum miasta jest około 20 minut jazdy samochodem. Ich dom nie jest najmłodszy, ale zadbany i regularnie odświeżany. Nie ma graciarni.

Dom składa się z parteru i dwóch pięter oraz dwóch dodatkowych mieszkań (z osobnymi wejściami). W jednym z nich mieszka wnuczka starszej pani ze swoim partnerem, drugie jest wynajmowane. Seniorka zajmuje pierwsze piętro, córka i zięć drugie, a opiekunka ma swój pokój na parterze.

Pokój opiekunki jest duży i jasny, z telewizorem, małą lodówką i wyjściem na taras. Do dyspozycji także własna łazienka i toaleta.

Zapraszamy do aplikowania!

Choć sytuacja może wydawać się tutaj skomplikowana, a rodziny na miejscu może być za dużo, w rzeczywistości to dobre i spokojne miejsce pracy. Sprawdzi się tutaj opiekunka z dobrą znajomością języka niemieckiego i taka, która po prostu lubi ludzi. Prawo jazdy nie jest wymagane, ale pewnie by się przydało. Można palić na zewnątrz, np. na tarasie.

Gewerbe

Ofertę kierujemy do osób gotowych do podjęcia zatrudnienia w oparciu o Gewerbe – niemiecką jednoosobową działalność gospodarczą.

Udostępnij Pobierz PDF