Wspólne krzyżówki i bawarski spokój – zlecenie w opiece

Na zleceniu absolutnie najważniejsza jest bardzo dobra znajomość języka niemieckiego – bez żadnych ustępstw. Seniorka kocha krzyżówki i gazety, których nie potrafi już przeczytać sama. Uwielbia rozmawiać. Zaawansowany niemiecki to tutaj konieczność. W zamian pielęgnacje przejmują służby medyczne, a warunki mieszkaniowe są doskonałe. Dodatkowymi plusami są: odległość od Zgorzelca (ok. 300 km) oraz własny warzywniak.

Niemal niewidoma podopieczna

Naszą podopieczną jest 91-letnia starsza pani, która choruje na cukrzycę oraz zwyrodnienie plamki żółtej w obu oczach. W związku z tym ostatnim seniorka bardzo słabo widzi. Na cukrzyce przyjmuje insulinę, którą podają panie z Pflegedienst. Podopieczna jest normalnej budowy ciała (waży około 60 kg przy 160 cm wzrostu).

Ze słuchem u starszej pni także nie jest najlepiej, ale z aparatem nie jest tak źle. Mówi nie do końca czystym niemieckim, raczej bardziej potocznym, czasem wplata słowa z bawarskiego dialektu. Umysł ma w 100% jasny. Czasem zapomni o jakiejś bieżącej sprawie, kto komu z nas to się nie zdarza?

Seniorka jest bardzo miła, sympatyczna i kontaktowa. Jej relacje z opiekunką są bardzo dobre i przyjazne. Starsza pani lubi rozmawiać, a żelazne punkty jej dnia to krzyżówki i gazeta. Niestety, ze względu na bardzo słaby wzrok nie potrafi już samodzielnie czytać gazet ani rozwiązywać krzyżówek, te zadania należą więc do opiekunki. Opiekunka czyta jej gazetą oraz hasła w krzyżówce, a następnie wpisuje podane odpowiedzi.

Wyjścia i wizyty

Do podopiecznej dwa razy dziennie przychodzi Pflegedienst. Służby medyczne są ogromnym wsparciem dla opiekunki. Zawsze wykonują poranną i wieczorną toaletę, podają leki, mierzą poziom cukru i ubierają lub rozbierają seniorkę. W piątki wykonują także kąpiel z myciem włosów. Pani z Pflegedienst mają kod do drzwi wejściowych, ale zawsze kurtuazyjnie dzwonią do drzwi i opiekunka im otwiera.

Starsza pani mieszka sama, ale w domu obok mieszka jej syn z żoną. Oboje są lekarzami, zajmują się także ogrodem podopiecznej i znajdującymi się w nim uprawami (warzywa, owoce oraz ule).

Raz w tygodniu, w każdą środę, seniorka idzie do znajomej na kawą. A właściwie nie idzie, tylko ktoś po nią przyjeżdża.

Bez dźwigania

Starsza pani wstaje i siada samodzielnie, chodzi także bez pomocy. Podpiera się laską lub korzysta z rolatora. Dobrze sobie radzi.

Myciem i ubieraniem zajmują się służby medyczne, jeśli chodzi o czynności fizjologiczne, to podopieczna ma je pod kontrolą. Na wszelki wypadek nosi wkładki. Jeśli w nocy musi skorzystać z wc, radzi sobie bez pomocy.

Własne eko jedzenie

Starsza pani je samodzielnie i pomimo cukrzycy, nie trzyma żadnej diety. Je wszystko, a najbardziej lubi coś słodkiego po obiedzie: budyń lub jogurt, a do tego espresso. Na śniadanie tosty lub rogaliki z miodem lub marmoladą. Na kolacją chrupki chleb oraz sałatka z roszponki, orzechów i pomarańczy. Menu obiadowe ustala opiekunka, ale zawsze pyta seniorkę czy jej odpowiada. Podopieczna na pewno nie lubi ryb, warzyw strączkowych i kapusty. Woli naleśniki i dania z warzyw. Mięso jest raz w tygodniu. Chętnie je zupy.

Na zleceniu używa się sporej ilości warzyw i owoców z własnego warzywniaka i sadu. Ogród jest duży, a w nim ziemniaki, buraki, kapusta, sałata owoce. Jest także kilka uli i własny miód. Ogrodem zajmuje się syn starszej pani wspólnie ze swoja żoną.

Raz w tygodniu opiekunka jedzie na zakupy wspólnie z synową jej samochodem. Opiekunka sama robi listę, ale trzeba być oszczędnym, głównie dlatego, że rodzina kładzie duży nacisk na wykorzystywania własnych produktów. Sklepy są daleko. Panie jeżdżą do Edeki, oddalonej o ponad 4 kilometry. Na miejscu jest rower, ale teren jest trudny.

Dom i jego otoczenie

Starsza pani mieszka w bardzo niewielkiej miejscowości uzdrowiskowej w Bawarii, na obszarze powiatu Wunsiedel im Fichtelgebirge (95632). Jest stąd blisko do czeskiej granicy, a ze Zgorzelca można dojechać samochodem w trzy godziny. Na miejscu są piękne tereny spacerowe i publiczna pijalnia wód zdrojowych, ale uroków wielkiego miasta brak. Do najbliższej większej miejscowości można podjechać lub rowerem, ale teren jest trudny (górki i pagórki). Do przystanku busów jest 7 minut drogi piechotą. W miasteczku dwa kościoły, basen z siłownią.

Jak już wspominaliśmy, dom seniorki otacza duży ogród. Część ogrodu jest ozdobna, z pięknym starodrzewem, część uprawna. Ogrodem zajmuje się syn z żoną.

Dom podopiecznej ma już 100 lat (!) i choć podłogi w nim skrzypią, a meble zdecydowanie nie są nowe, całość jest czysta, schludna i zadbana. Większość sprzątania należy tutaj do opiekunki, ale do mycia okien przychodzi od czasu do czasu pomoc z zewnątrz. Z reguły seniorka nie wtrąca się w częstotliwość i zakres prac domowych. Jak w wielu niemieckich domach nie wiadomo dlaczego nie ma mopa 😊. Podłogi (nie ma ich dużo, bo w większości są wykładziny dywanowe) przeciera się w tradycyjny sposób – owija się szczotkę szmatą.

Seniorka rezyduje tutaj na parterze, a opiekunka na piętrze i tutaj warunki są doskonałe. Góra (specjalnie do opiekunki) została wyremontowana i wyposażona z nowe meblem oraz sprzęty. Zapewniono pełny komfort i prywatność. Opiekuna ma do dyspozycji dwa pokoje, kuchnię z piecykiem i piekarnikiem oraz lodówką, nowiutki prysznic z toaletą a nawet osobną pralkę (!). Oczywiście jest Internet, a także telewizor.

Zapraszamy do aplikowania!

Jak już wspominaliśmy, najważniejsza w tym miejscu jest bardzo dobra znajomość języka niemieckiego – trzeba umieć nie tylko mówić, ale także pisać po niemiecku. Co także ważne, klient poszukuje opiekunki niepalącej. Prawo jazdy nie jest wymagane, ale mile widziane. Na miejscu taka miejsca terenówka w typie Jeepa, z ręczną skrzynia biegów. Opiekunka jeśli chce, może zabrać ze sobą psa.

Udostępnij Pobierz PDF